Onzichtbaar beschadigd

“We all are a little broken & that’s okay”.

Onzichtbaar beschadigd, niet alleen voor de buitenwereld onzichtbaar, maar soms ook voor jezelf. En zoals alle dingen die niet fijn zijn, komt zoiets altijd naar boven op een moment dat het ’t minst uitkomt en je het ’t minst verwacht. Voor mij werd het afgelopen weekend pijnlijk duidelijk dat een recente periode in mijn leven meer impact heeft gehad dan ik dacht of hoopte.

Mensen kunnen onvoorspelbaar zijn. Meestal vind ik dat een absolute charme aan iemand! Maar als onvoorspelbaarheid een tijd lang gerelateerd geweest is aan onveiligheid, dan hakt dat er meer in dan gedacht. Dat uit zich wanneer in het heden iemand totaal onvoorzien bepaald gedrag vertoont. Opeens valt alle veiligheid weg bij de persoon waar je om geeft… van houdt. Onzekerheid komt naar boven, er ontstaat een schrikreactie en qua gevoel zit je ineens weer in dezelfde onveilige situatie van toen. Zelfs je lichaam geeft een reactie waar je geen controle over hebt,  bizar genoeg in zo erge mate dat je letterlijk en figuurlijk ‘gal spuugt’. Verdrietig gevoel alom, een tranenstroom die niet wil stoppen… ik ben er heel erg van geschrokken dat dit zo’n impact op mij had en schaamde me er zelfs voor.
En dan? Laat je dit je eigen probleem zijn en trek je weer een muur op waar je zo goed in bent, of ga je met de ander in gesprek? Ik heb voor het laatste gekozen, geprobeerd aan te geven wat het gedrag van de ander met mij deed. En dan is het fijn om te merken dat je je toch nog kwetsbaar op durft te stellen en dat er onder die onzichtbare beschadiging een nog sterker onzichtbaar vertrouwen zit. Because you’re worth it!
broken

Ik hoor graag wat jij vindt, dus geef hier je reactie als je wilt